دانش آموزان هنگامي که پا به مدرسه مي گذارند با خود فرهنگ و شرايط گوناگون زندگي خانوادگي خود را به همراه مي آورندتأثير اين فضاهاي زندگي خانوادگي بر عملکرد تحصيلي دانش آموزان بسيار زياد است و با توجّه به مسايل و مشکلاتي که کم و بيش در خانواده ها وجود دارد اين تأثير بيش تر جنبه ي منفي پيدا کرده است و لذا زندگي دانش آموزان در مدرسه شکل اضطراب آوري به خود گرفته است به ويژه که برگزاري آزمون هاي پي در پي و امتحانات، معلّمان را مجبور کرده است که تلاش هاي خود را به جاي راهنمايي و مشاوره، براي ارايه ي درس و آموزش دانش آموزان متمرکز نمايند. گاهي معلّمان در شرايطي قرار مي گيرند که يک دانش آموز يا فردي که به بلوغ رواني عاطفي لازم نرسيده است به آن ها پرخاش گري کلامي نشان مي دهد؛ مثلاً يک والد که فرزندش مشکلي دارد يا تصوّر بي عدالتي از سوي مدرسه و معلّم را دارد. در اين جا راهکارهاي مواجهه اي صحيح براي مقابله با اين موقعيّت ها کمک زيادي مي کند. به عنوان مثال فنوني مانند « نشان دادن همدلي » و « غفلت انتخابي » را مي توان به اجرا گذاشت تا از مسائلی همچون پرخاشگری و بی احترامی در محیط مدرسه جلوگیری کرد.
برچسب:
نویسنده: سارا زارعی